Koniec bólu serca

Cóż więc stwierdzić mogę..

Momenty i wzniesienia muzyczne, które nie przerastają treści.

Formy, równie mocne jak przeżycia z których wypływają.

Riffy które

Tęsknota i podziały. Pragnienia jedności i intymności. Krzyk i rozpacz rozdzierająca ogarniający smutek.
Jednak... pozostaje coś jeszcze. Dwie rzeczy które nie dają sie zdławić. Pragnienie i nadzieja.
O tym jak mi się zdaje opowiada nam Howard Jones, wokolista i autor tekstu zespołu do którego zdecydowanie, przy niejednej jeszcze okazji będę powracał.

Zapraszam do przyjrzenia się wersji studyjnej i ŻYWEJ