Julia - wyrwana z beztroskiego dziecięcego stanu, już w wieku ośmiu lat stała się ofiarą tego świata i jego grzechu. Wpisana jako główna bohaterka w scenariusze od których ludzie odwracją wzrok, kiedy widzą ledwie nagłówki gazet. Wzrastała w narastającym gniewie i nieprzebaczeniu aż do nienawiści. Zaciskając zęby i zatwardzając serce, snuła gorzki plan odwetu. Stawała się coraz zimniejsza, coraz twardsza, aż do chwili kiedy wszystko pękło i zabrakło sił by żyć... Chciała już tylko swojego końca i dostała to czego chciała. W tym dniu, kiedy nic już nie było do stracenia.. przyszedł On.

W ramionach smutku Wzrok wbity w ziemię, lub niepewnie szukający punktu zaczepienia. Jak to smakuje i co powoduje.. Najprostsze poczucie. Wbrew "życiu w obfitości"? Moje obolałe kości. Samotność powodowana brakiem bliskości. Powracający jak bumerang mój wspaniałomyślny duch odrzucenia. Im mocniej go wyrzucić tym z większą siłą powraca. Uderza powodując coraz to większe zniszczenia.
Grzebiąc swoje urojenia i otwierając mocniej zranienia (..w celu uzdrowienia) . I chyba tak miało być, bo to przecież nie wilki ale własne owce najbardziej dają się we znaki.